http://www.sztabslpoli.pun.pl pl http://backend.userland.com/rss http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=131#p131 131@http://www.sztabslpoli.pun.pl Piękny ten na 1 zdjęciu, miałem podobnego, ale nieopatrznie sprzedałem, a teraz mani mi się gdzieś odkupić ...]]> Wtorek 31 Styczeń Wtorek 31 Styczeń http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=130#p130 130@http://www.sztabslpoli.pun.pl W dniach od 4 grudnia do 6 grudnia 2010 r. odbyły się ćwiczenia wojskowe pod kryptonimem ZIMA 2010 na poligonie w województwie Dużoleśnym. Udział w tych ćwiczeniach brały jednostki i pododdziały 5 Dywizji Zmechanizowanej (1.Bryg.Zmech.,6.Bryg.Zmech.,8.Pułk Art.) oraz 15 Dywizji Pancernej (15.Bryg.Panc.), 41.Pułk.P-LOT oraz 51.Pułk Inż a także 106.Pułk Rozpoznawczy. Ze strony Sił Powietrznych 1 Skrzydło Lotnicze (2.Dyw.Myśl.), 5 Skrzydło Lotnicze (3.Dyw.Bomb.) i 2 Skrzydło Lotnicze (3.Dyw.Myśl., 1.Dyw.Bomb., 2.Dyw.Zwiad.). Były to również pierwsze ćwiczenia połączonych rodzajów Sił Zbrojnych Armii Politiki.
      Scenariusz ćwiczenia dotyczy fikcyjnej sytuacji i fikcyjnych państw.  Tak zwanym. „tłem” do przećwiczenia procedur reagowania Sił Zbrojnych Armii Politiki, w tym Sił Powietrznych, wobec narastającego kryzysu przeradzającego się w konflikt. Przyjęte w ćwiczeniu podłoże konfliktu zbrojnego ma charakter gospodarczo – polityczny. Sytuacja ta prowadzi do zaostrzenia kryzysu i siłowej próby osiągnięcia celów politycznych. Kryzys swym zasięgiem obejmuje działania na lądzie i w powietrzu. Dlatego głównym zadaniem Sił Powietrznych będzie prowadzenie operacji obronnej, w tym lotnictwo będzie osłaniać działania wojsk lądowych oraz w głównej mierze osłaniać infrastrukturę strategiczną. Sprawdzony zostanie system dowodzenia Siłami Powietrznymi, systemy łączności i procedury koordynacji działań w ramach operacji połączonej we współdziałaniu z pozostałymi rodzajami Sił Zbrojnych Armii Politiki.
      Kierownikiem ćwiczenia był Dowódca Armii gen. Olek Milczycki. W trakcie trwania ćwiczenia rozwinięte zostały mobilne i stacjonarne stanowiska dowodzenia na szczeblu dywizji i brygady (pułku) oraz mobilne stanowiska dowodzenia na szczeblu batalionu (dywizjonu). W trakcie ćwiczenia dowództwo doskonaliło proces dowodzenia, planowania i organizowania działania z wykorzystaniem teleinformatycznych systemów wspomagania dowodzenia, a także zgrywania poszczególnych komórek dowodzenia.
Ćwiczące wojska doskonaliły organizowanie i prowadzenie działań rozstrzygających z przejściem do stabilizacji w rejonie odpowiedzialności, realizację zadań związanych ze wsparciem i zabezpieczeniem działań oraz realizację przedsięwzięć związanych z koordynacją działań w przestrzeni powietrznej. W ćwiczeniu brało udział około 10 tys. Żołnierzy


Obszar manewrów z lotu ptaka 2.Dyw.Zwiadowczy.

Manewry ZIMA 2010 zbiegły się również z wizytą Dowódcy Centrum Połączonych Operacji Powietrznych NATO w Bazie 2 Skrzydła Lotniczego. Mimo trudnych warunków zimowych nasi piloci i dowództwo Sił Powietrznych było pod dodatkową presją obserwatora z NATO i to wysokiego szczebla.

Mimo to trwały przygotowania do odbycia lotów zarówno w dzień jak i w nocy

Przygotowanie do startu w 1.Dywizjonie Bombowym

...I start

Po wykonaniu zadania

W powietrzu oprócz 2 Skrzydła Lotniczego zadania wykonywało 1 i 5 Skrzydło Lotnicze. Po raz pierwszy można było zobaczyć w jednym miejsu i czasie głółwne uzbrojenie Sił Powietrznych:

F-16

MiG-29

Su-22


Na lądzie zmagania podjęły takie jednostki jak 1.Bryg.Zmech., 6.Bryg.Zmech., 8.Pułk.Art., 15.Bryg.Panc., 41.Pułk.P-LOT., 51.Pułk.Inz. oraz 106.Pułk.Rozpoznawczy. Ćwiczenie było wyzwaniem nie tylko dla dowództw, ale przede wszystkim dla łącznościowców. Zapewnienie łączności między wymienionymi pododdziałami ćwiczącymi na takich przestrzeniach stanowiło nie lada zadanie. Wszystkie stanowiska dowodzenia ćwiczących były połączone w sieciach radiowych, przewodowych i informatycznych na terenie całego kraju. W ramach ćwiczenia sprawdzono procedury operacyjne i kompatybilność stanowisk w ramach współdziałania z jednostkami Sił Powietrznych. Takie ćwiczenia pozwalają na systematyczne usprawnianie procedur dzięki wprowadzaniu wielu nowinek i udoskonaleń technicznych.
Całość ćwiczenia można podsumować - pełne zrozumienie oraz współdziałanie dla realizacji zamierzeń przełożonego, co przekładało się na prawidłową i sprawną realizację zadań wynikających z wprowadzanych sytuacji ćwiczebnych. Wnioski płynące w podsumowaniu to odpowiednio funkcjonujące procedury między współpracującymi pododdziałami oraz istnienie uzasadnionej potrzeby dalszego doposażania w nowoczesną technikę teleinformatyczną. Dzięki temu efektem finalnym jest skoordynowanie działań wszystkich ćwiczących wojsk w realizacji zakładanego celu.

Zgrupowanie 6.Brygady.Zmechanizowanej oraz towarzyszące systemy zadymiania


Desant 1.Brygady.Zmechanizowanej.


Natarcie 15.Brygady.Pancernej


Polowe stanowisko dowodzenia jednego z dywizjonów artylerii


Artyleryjski fach


Ostre Strzelanie w 8.Pułku.Art. oraz nowy nabytek radar artyleryjski LIWIEC



Strzelanie na "5"


Wszystko pod okiem dowódcy:)


51.Pułk.Inż w akcji. Niszczenie konstrukcji drewnianych, metalowych i betonowych oraz sporządzanie sieci ogniowych i elektrycznych sieci wybuchowych, to niektóre elementy zimowego zgrupowania poligonowego 51.Pułku.Inż, żołnierze ćwiczą umiejętności saperskie. Tematyka zajęć jest zróżnicowana. Żołnierze ćwiczą sporządzanie zapalnika lontowego, ogniowych sieci wybuchowych z lontu detonacyjnego oraz prowadzą prace saperskie w gruncie. Istotnymi elementami szkolenia saperów było wysadzanie elementów i konstrukcji żelbetonowych, stalowych i drewnianych, a także realizacja m.in. rozpoznania i budowy zapór inżynieryjnych oraz zadania drogowe.  Jednostka posiada możliwości prowadzenia prac fortyfikacyjnych, budowy mostów niskowodnych, rozminowywania terenów i obiektów oraz urządzania przepraw pontonowych i desantowych. Etatowy patrol rozminowania zajmuje  się usuwaniem niewypałów i niewybuchów.



Ewakuacja Rannego Zwiadowcy


-Cechą manewrów ZIMA 2010 jest to, że w porównaniu do poprzednich ćwiczeń te są bardziej autentyczne. To wynik naszego uczestnictwa w NATO. To bezpośrednio przekłada się na jakość ćwiczeń. - gen. Olek Milczycki]]> Niedziela 12 Grudzień Niedziela 12 Grudzień http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=129#p129 129@http://www.sztabslpoli.pun.pl W dniu 6 grudnia 2010r w stolicy województwa Dolnoczrnoziemskiego odbyły się uroczystości związane z nadaniem sztandaru
dla nowego garnizonu i jednostki Sił Lądowych. W uroczystościach brał udział Dowódca Armii gen.Olek Milczycki oraz władze samorządowe.
Uroczystości na rynku miasta poprzedzała msza oraz poświęcenie sztandaru 59."Dolnoczrnoziemskiego".Pułku Komunikacyjnego

Po mszy uroczystości przeniosły się na rynek miasta gdzie Dowódca Armii osobiście odczytał rozkaz o powołaniu nowego pułku


"Rozkaz nr 10 z dnia 4 grudnia 2010r

Dowództwo Armii w porozumieniu z samorządem województwa Dolnoczrnozieskiego postanowiło utworzyć
na terenie tego województwa jednostkę wojskową. Z dniem 4 grudnia 2010r. powołano 59."Dolnoczrnoziemski"Pułk Komunikacyjny:

- 91 batalion drogowo- mostowy
- 92 batalion drogowo-mostowy
- 93 batalion inż
- 94 batalion wsparcia inż.
- Patrol Rozminowania

Dowódca Armii
gen.Olek Milczycki"

Szanowni Państwo, Drodzy Goście

"Armia przechodzi ogromne zmiany organizacyjne. Zmienia się jej liczebność, uzbrojenie oraz zadania jakie przed nią stoją.
Dołożymy wszelkich starań, aby wojsko było obecne w życiu miasta i województwa wzbudzając zaufanie i poczucie bezpieczeństwa mieszkańców.
To Wy władze lokalne i kierowane przez was struktury tworzycie przyjazny klimat dla wojska w Dolnoczrnoziemskim i za to serdecznie wam dziękuję.
Niech mi wolno będzie wyrazić żołnierskie pragnienie aby troska o Garnizon była wspólnie kontynuowana.

Słowa serdecznych pozdrowień kieruje do wszystkich współtowarzyszy służby - oficerów, podoficerów, żołnierzy i pracowników wojska Garnizonu.

Życzę wam zdrowia pomyślności w życiu osobistym i w codziennej służbie"

Oddano salwy honorowe 
]]> Wtorek 7 Grudzień Wtorek 7 Grudzień http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=128#p128 128@http://www.sztabslpoli.pun.pl 59."Dolnoczrnoziemski"Pułk Komunikacyjny

- 91 batalion drogowo-mostowy
- 92 batalion drogowo-mostowy
- 93 batalion inż
- 94 batalion wsparcia inż
- Patrol Rozminowania]]> Sobota 4 Grudzień Sobota 4 Grudzień http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=127#p127 127@http://www.sztabslpoli.pun.pl Stacja rozpoznania systemów radiolokacyjnych Lena jest przeznaczona do: wykrywania samolotowych radiolokacyjnych celowników bombowych, dostarczania opracowanych danych z rozpoznania, uzyskanych w warunkach jednoczesnej pracy kilku rozpoznawanych stacji radiolokacyjnych, do określania azymutu, długości fali, częstotliwości powtarzania impulsów, czasu trwania impulsów wykrytych stacji radiolokacyjnych. Wyposażenie stacji umożliwia fotografowanie analizowanych sygnałów i ich zapis na taśmie magnetofonowej. W skład stacji wchodzą: samochód Ził-157KG z aparaturą elektroniczną zamontowaną w nadwoziu Kung, samochód Ził-157KG z zespołami prądotwórczymi oraz przyczepa antenowa typu 2PN-2. Czas pracy ciągłej może trwać 24 h. Moc pobierana przez stację wynosi 6 kW, a czas rozwijania i zwijania zestawu 60 min.


Zmodernizowana wersja nosi oznaczenie Lena-MD

Stacja LENA-MD jest urządzeniem radiolokacji pasywnej i przeznaczona jest
dla plutonów rozpoznania radioelektronicznego jednostek radioelektronicznych
Sił Powietrznych.

Cele modernizacji

· zwiększenie efektywności i jakości procesu
wykrywania i rozpoznawania
· zwiększenie zasięgu i prawdopodobieństwa
wykrywania
· zautomatyzowanie i zwiększenie dokładności
pomiaru parametrów oraz sterowania
namierzaniem
· automatyzacja przetwarzania danych
pomiarowych w czasie rzeczywistym
· zainstalowanie bazy danych i narzędzi do
tworzenia jej zasobów
· zautomatyzowanie procesów kierowania
pracą urządzenia
· zwiększenie dokładności procesów namierzania
i lokalizacji

Zastosowania

· wykrywa, identyfikuje i namierza ?ródła emisji
(głównie radarów pokładowych)
· lokalizuje źródła emisji działając w systemie
(stacja może pracować w systemie 3-ch lub co
najmniej 2-ch stacji LENA-MD poprzez Zespół
Kierowania Zestawem Stacji)
· realizuje rozpoznanie i wczesne ostrzeganie
· gromadzi sygnały i prowadzi ich analizę
· realizuje wsparcie taktyczne
· umożliwia cyfrowe przekazywanie wyników
rozpoznania i namiarów

Właściwości

· wysokie prawdopodobieństwo detekcji impulsu
w gęstym środowisku sygnałów
· wskaźniki operatorów umożliwiają dostęp do
wszystkich parametrów sygnału
· baza wzorców oraz testów diagnostycznych
· wykrywanie, identyfikacja, opis złożonych
źródeł emisji
· interaktywne i ergonomiczne wskaźniki
operatorów

Funkcje ESM

· duże prawdopodobieństwo wykrycia
· krótki czas reakcji
· szczegółowy opis źródła
· biblioteka wzorców
· automatyczne alarmowanie

Funkcje ELINT

· wykrywanie oraz rejestracja sygnałów
· wysoka dokładność i rozdzielczość pomiaru
parametrów sygnałów
· pomiar parametrów wewnątrzimpulsowych
· pomiar kierunku
· klasyfikacja sygnałów
· identyfikacja źródeł emisji
· rejestracja sygnałów wizyjnych
· rejestracja deskryptorów impulsów
złożonych emisji
· edycja wzorców źródeł emisji

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=126#p126 126@http://www.sztabslpoli.pun.pl ]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=125#p125 125@http://www.sztabslpoli.pun.pl ]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=124#p124 124@http://www.sztabslpoli.pun.pl Stacja zakłóceń odzewowych "Grażyna" jest przeznaczona do wytwarzania radioelektronicznych zakłóceń odzewowych, utrudniających lub uniemożliwiaj?cych samolotowym stacjom radiolokacyjnym wykrywanie określonych obiektów naziemnych i zmniejszenie efektywności bombardowania przyrządowego oraz naprowadzania rakiet klasy powietrze-ziemia. Zespół kilku stacji może automatycznie wykonywać zadania bojowe przeciwdziałania radioelektronicznego, mającego na celu osłonę radioelektroniczną pozbawionych stałych punktów orientacyjnych obiektów o małej powierzchni. W skład stacji wchodzą: przyczepa z aparaturą i samochód Ural-375A z zespołami prądotwórczymi AB-16-T/230.

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=123#p123 123@http://www.sztabslpoli.pun.pl R-330P Piramida
Jednym ze środków taktycznego zakłócania łączności radiowej nieprzyjaciela w krajach Układu Warszawskiego był system R-330P Piramida. Jego podstawowym zadaniem było selektywne zakłócanie źródeł emisji mikrofalowej w zakresie 30-100 MHz – typowym dla radiostacji wojskowych. Systemy tego typu były używane podczas wojny w Afganistanie oraz wojen w Czeczenii, a ich wersje rozwojowe także w Osetii Południowej. Piramida może zakłócać emisje radiotelefoniczne prowadzone z modulacją częstotliwościową i jednowstęgową oraz radiotelegraficzne z kluczowaniem częstotliwości. Dokładniej są to sygnały typu: AM, FM, CW, SSB, ISB, FSK PSK i PFT. Jej urządzenia mogą emitować zakłócenia szumowe, mowopodobne, impulsowe bądź telegraficzne. Emisja sygnałów zakłócających o mocy do 1 kW może odbywać się za pomocą anten trzech różnych rodzajów: logoperiodycznej typu AN-442, lambda typu AN-441 oraz dachowej AN-440, nazywanej często harfą. Oznaczenia „AN” są stosowane wobec całego wyposażenia Piramidy, np. sam pojazd nosi oznaczenie AN-100. Podstawowa jest antena logoperiodyczna, czyli pozioma belka z prętowymi dipolami, umocowanymi „od najkrótszego do najdłuższego” – właśnie w piramidę bądź trójkąt. Długość belki wynosi ok. 4,7 m a rozpiętość najdłuższych dipoli – ok. 5,5 m. Antena jest unoszona na teleskopowym maszcie o wysokości 12,5 m, który dla bezpiecznej pracy jest usztywniany odciągami linowymi. Antena zapewnia emisję kierunkową w zakresie kąta 100°. Antena lambda może być mocowana na tym samym maszcie, ma kąt emisji do 60°, ale moc sygnału emitowanego z tej anteny jest ograniczona o połowę. Takie samo ograniczenie jest nakładane na emisję z użyciem anteny dachowej o wymiarach 1,5x1,6 m, która z racji swych rozmiarów umożliwia także pracę urządzeń podczas ruchu pojazdu (antena jest unoszona i składana z wnętrza wozu). Do testowania aparatury bez promieniowania anten jest używany tzw. ekwiwalent o oporności 75 omów – chłodzone zamkniętym obiegiem powietrza urządzenie zamontowane zostało w przedniej części przedziału bojowego. Sygnały zakłócające są formowane przez generator zakłóceń AN-404 i przekazywane do czterech wzbudników anteny Lazur, zasilanych przez prostowniki WS-2,5M. Sygnały ze wzbudników przechodzą przez komutator, wzmacniacz i trafiają do anteny, zasilanej przez transformator dopasowania AN-450. Rozpoznanie źródeł emisji odbywa się za pomocą układu: antena odbiorcza – wzmacniacz wejściowy szerokopasmowy – dwa odbiorniki R-323 (trzeci tego samego typu znajduje się przy stanowisku pracy dowódcy, w prawej, przedniej części kadłuba). Nad odbiornikami znajduje się wskaźnik panoramiczny AN-403 (R-381T1), umożliwiający precyzyjne określenie charakteru i parametrów emisji. Dane o źródłach są porównywane z pamięcią urządzenia i jeśli nie są w niej zawarte – zostają zarejestrowane w blokach BO-1 i BO-3. Gdy pracuje aparatura wykrywania i analizy sygnałów, automatycznie jest wyłączana aparatura zakłócająca, tak samo dzieje się, gdy zostaje uruchomiona radiostacja pokładowa R-159. Zasilanie urządzeń jest możliwe z sieci zewnętrznej prądem trójfazowym (380 V, 50 Hz) lub z agregatu ED-T-8/400WSS, zamontowanego w zasobniku przymocowanym do tylnego pancerza wozu. Maksymalne zapotrzebowanie na energię wynosi 12 kW, z tego 4 kW zużywa aparatura grzewczo-wentylacyjna.

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=122#p122 122@http://www.sztabslpoli.pun.pl
    * Pokładowy System Rozpoznania Radioelektronicznego (PSRR)
      zamontowany na Śmigłowcu Rozpoznania Radioelektronicznego (ŚRR-10)

    * Naziemne Stanowisko Rozpoznania Radielektronicznego (NSRR)
      zamontowane na samochodzie HONKER

      Śmigłowiec Rozpoznania Radioelektronicznego ŚRR-10 przeznaczony jest do prowadzenia rozpoznania radioelektronicznego w zakresieczęstotliwości 20-18000 MHz
      Urządzenie realizuje następujące funkcje:

    * zbieranie danych rozpoznawczych o systemach łączności radiowej i radioliniowej
      oraz o systemach radiolokacyjnych


    * przechowywanie, przetwarzanie i zobrazowywanie danych rozpoznawczych


    * współdziałanie z innymi systemami rozpoznania w zakresie wykonywania zadań
      i wymiany danych


                                                       

      Naziemne Stanowisko Rozpoznania Radioelektronicznego przeznaczone jest
      do utrzymywania łączności, dowodzenia i automatycznego sterowania wybranymi funkcjami Pokładowego Systemu Rozpoznania Radioelektronicznego
      Stanowisko to może realizować następujące funkcje:

    * planowanie działań ŚRR-10, w tym:
       - określenie tras lotu
       - stawianie zadań do rozpoznania
       - wyznaczenie rejonów awaryjnego lądowania itp.


    * przygotowanie danych roboczych i obrazów mapy oraz przekazanie ich do PSRR
      na trwałym nośniku


    * nadzór nad realizacją zadania przez ŚRR-10 będącego w powietrzu, w tym:

       - stawianie nowych zadań
       - korygowanie trasy lotu
       - powiadamianie o zagrożeniach, itp.

    * odbiór danych rozpoznawczych od PSRR drogą radiową oraz ich selekcja, kojarzenie i uogólnianie




    * odbiór nośników z danymi rozpoznawczymi od PSRR po wylądowaniu i ich przetwarzanie


    * formowanie meldunków o sytuacji radioelektronicznej i przekazywanie ich do systemu nadrzędnego i systemów współdziałających za pośrednictwem technicznych środków łączności


    * odbiór danych o sytuacji powietrznej i radioelektronicznej od systemów współdziałających


    * przechowywanie i uaktualnianie baz danych środków i systemów radioelektronicznych]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=121#p121 121@http://www.sztabslpoli.pun.pl System Przebiśnieg jets systemem rozpoznania i zakłócania V/UHF składającym się z:

    * Wozu dowodzenia (WD)
    * Trzech stacji rozpoznania (SR)
    * Trzech stacji zakłóceń (SZ)

Przeznaczenie:

    * szybkie wykrywanie, klasyfikacja i identyfikacja źródeł promieniowania elektromagnetycznego, w tym sygnałów szerokopasmowych z częstotliwością skaczącą
    * lokalizacja żródeł promieniowania



    * zakłócanie wykrywanych emisji
    * automatyczny pomiar parametrów technicznych wykrytych żródeł promieniowania
    * automatyzacja procesów rozpoznania i sterowania zakłóceniami, opracowywania danych oraz zobrazowania informacji o sytuacji radioelektronicznej
    * przekazywanie zweryfikowanych danych o sytuacji radioelektronicznej do szczebla nadrzędnego (ZT)

      Możliwości zabudowy systemu:
    * gąsiennicowe transportery opancerzone MTL-B
    * kontenery 20 st.
    * kołowe transportery opancerzone

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=120#p120 120@http://www.sztabslpoli.pun.pl ]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=119#p119 119@http://www.sztabslpoli.pun.pl
Załogę BRM-1 tworzy dowódca, działonowy, kierowca, operator aparatury nawigacyjnej, zwiadowca-saper i zwiadowca-chemik. Kierowca i operator aparatury nawigacyjnej zajmują miejsce w przedziale kierowania (jeden za drugim), działonowy i dowódca w wieży, a zwiadowcy w tylnej części pojazdu.

Kadłub BRM-1 tworzy sztywną skrzynię zespawaną ze stalowych blach o grubości 6 - 26 mm. Część przednią tworzą dwie pochylone płyty pancerne zapewniające bezpieczeństwo przed ostrzałem pociskami pełnokalibrowymi o kalibrze do 25 mm. Boczne płyty pancerza chronią przed ostrzałem pociskami kalibru 7,62 mm i odłamkami.

W przedniej części kadłuba znajdują się przedziały kierowania i napędowy z silnikiem UTD-20. W środkowej przedział bojowy z wieżą, a w tylnej przedział desantu.

W przedziale napędowym umieszczony jest silnik i układ przeniesienia mocy. Napęd BRM-1 stanowi 6-cylindrowy, czterosuwowy, wysokoprężny, niedoładowany, chłodzony cieczą silnik UTD-20. Jest on zbudowany w układzie V i posiada pojemność 15 800 cm3. Moc przy 2600 obr/min wynosi 300 KM. Moc z silnika na koła napędowe jest przenoszona przy pomocy sterowanego mechanicznie i hydraulicznie mechanicznego układu przeniesienia mocy. Mechanizm przenoszenia mocy umożliwia ruch wozu do tyłu, hamowanie oraz skręcanie. Skrzynia biegów pięciobiegowa (pięć biegów do przodu + wsteczny). Łączny zapas paliwa wynosi 462 dm3.

BRM-1 posiada zawieszenie niezależne na wałkach skrętnych. Każde z 12 kół jezdnych jest połączone za pomocą wahacza z wałkiem skrętnym. Wahacze pierwszej i ostatniej pary kół nośnych są dodatkowo zamocowane do teleskopowych amortyzatorów hydraulicznych dwustronnego działania. Napęd z silnika jest przekazywany na znajdujące się w przedniej części pojazdu koła napędowe. Z tyłu pojazdu znajdują się koła napinające. Pojazd posiada dwie gąsienice, każda składa się z 84 ogniw.

W przedziale kierowania stanowiska mają kierowca i operator aparatury nawigacyjnej. Kierowca obserwuje teren przed wozem za pomocą czterech peryskopów TNPO-170A umieszczonych wokół włazu i zapewniających obserwację w sektorze 197°. Środkowy peryskop może być zamieniony na peryskop podnoszony TNPO-350B zapewniający obserwację przy podniesionym falochronie, lub peryskop nocny TWNE-1PA (lub TWNO-2) o polu widzenia 35° zapewniający obserwację na odległość 60-100 m. Użycie peryskopu nocnego wymaga oświetlenia terenu przed bwr reflektorem podczerwieni PG-125.

Operator aparatury nawigacyjnej dysponuje peryskopem TNPK-250A o powiększeniu 8x i polu widzenia 35°, dzięki możliwości częściowego obrotu uzyskano pole widzenia 135°. Operator obsługuje aparaturę nawigacyjną TNA-1 Kwadrat (lub nowszą TNA-3).

W środkowej części pojazdu znajduje się przedział bojowy z wieżą obrotową. Wieża pancerna ma kształt stożka ściętego. W wieży znajduje się zasadnicze uzbrojenie wozu: 73 mm armata 2A28 Grom i sprzężony z nią karabin maszynowy PKT. Uzbrojenie nie jest stabilizowane. Na bokach wieży zamocowane są 2 trzylufowe granatów dymnych 902W Tucza. W tylnej części wieży w specjalnym przedziale znajduje się stacja radiolokacyjna pola walki PSNR-5K. Wewnątrz wieży znajduję się stanowiska działonowego i dowódcy. Dowódca obsługuje przyrząd obserwacyjny DKRM-1.

Armata 2A28 jest ładowana ręcznie. Zapas amunicji to dwadzieścia naboi. Stosowane są naboje PG-15W (przeciwpancerne) i OG-15W (odłamkowe). Jednostka ognia do km PKT wynosi 2000 sztuk.

Do celowania służy działonowemu dzienno-nocny celownik 1PN22M2, a obserwację poza polem widzenia celownika zapewniają peryskopy TNPO-170A. Dowódca dysponuje dzienno-nocnym przyrządem obserwacyjnym z rubinowym dalmierzem laserowym DKRM-1 (1D8). Zapewnia on obserwację i pomiar odległości w zakresie 300 do 8000 m (w nocy do 400 m). Pole widzenia DKRZ-1 wynosi 8°, powiększenie dzienne 10x, nocne 3,5x, kąt obserwacji w pionie od -10,2 do 20,4°. W poziomie dzięki zamocowaniu DKRM-1 do obrotowego włazu dowódcy kąt obserwacji jest równy 360°. Kanał nocny DKRM-1 oparty jest o wzmacniacz światła szczątkowego I generacji. Dodatkowo dowódca dysponuje dwoma peryskopami TNPO-170A zamocowanymi także na pokrywie włazu po obu stronach DKRM-1. Łączny kąt widzenia uzyskiwany dzięki tym trzem przyrządom (bez obrotu pokrywy) wynosi 134°.

Podstawowym urządzeniem rozpoznawczym BRM-1K jest radiolokacyjna stacja obserwacji pola walki PSNR-5K (1RL-133-I). Dzięki niej możliwa jest obserwacja pojazdów o prędkości 2-110 km/h z odległości do 15 km i grup żołnierzy z odległości do 6 km. Urządzenie nadawczo odbiorcze stacji PSNR-5K może być odłączane od wieży i montowane w maksymalnej odległości 25 m (odległość limitowana długością kabli łączących antenę z aparaturą zamontowaną w wieży).

W skład wyposażenia rozpoznawczego wchodzą także urządzenia przenośne przewożone wewnątrz wozu. Są to między innymi radiotechniczne urządzenie rozpoznania środków radiolokacyjnych ERRS-1, lornetka termowizyjna, wykrywacz min IMP-1, przyrząd rozpoznania skażeń WPChR. ERRS-1 umożliwia wykrycie i identyfikację stacji radiolokacyjnych z odległości do 60 km.

BRM-1 jest wyposażony w radiostacje R-130MT, R-123M oraz przenośną plecakową R-148. Radiostacja krótkofalowa R-130MT posiada zasięg maksymalny podczas ruchu pojazdu 50 km. W czasie postoju dzięki rozstawieniu teleskopowego masztu zasięg można zwiększyć do 350 km. R-123M jest standardowym środkiem łączności pomiędzy pojazdami pancernymi i ma zasięg 20-40 km. Radiostacja R-148 zapewnia łączność pomiędzy zwiadowcami operującymi poza wozem, a wozem zwiadowczym.

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=118#p118 118@http://www.sztabslpoli.pun.pl Koparka frezowa do wykopów MDK-2M

# masa koparki –27300 kg;
# napęd organu roboczego - silnik  A-401 ciągnika ATT-409MU, wysokoprężny;
# moc silnika – 305 kW;
# poj. zbiornika paliwa – 810 l;
# prędkość robocza – 0,38 km/h;
# prędkość max. transportu – 35,5 km/h;
# skrzynia biegów – mechaniczna, dwubiegowa;
# wydajność eksploatacyjna koparki - 200 m3/h;
# wymiary wykopu (szerokość x głębokość) - 3500 x 3500 mm;
# czas przejścia w położenie robocze – 5 min;
# wymiary w położeniu roboczym (długość x szerokość x wysokość) - 8000 x 3400 x 3950 mm;

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad http://www.sztabslpoli.pun.pl/viewtopic.php?pid=117#p117 117@http://www.sztabslpoli.pun.pl Koparka wieloczerpakowa do transzei BTM-3

    * masa koparki – 27600 kg;
    * podwozie – ciągnik ATT-409;
    * silnik – A - 401, wysokoprężny;
    * moc silnika – 305 kW;
    * poj. zbiornika paliwa –  815 l;
    * wydajność koparki – do 889 m3/h;
    * wymiary max. kopanego rowu (szerokość u góry x szerokość dna x głębokość) –   1100 x 500 x 1500 mm;
    * szybkość robocza –  do 800 mb/h;
    * szybkość max. przejazdu – 35 km/h;
    * czas przejścia z położenia transportowego w robocze – 10 min;
    * sterowanie – organem roboczym: mechaniczne; osprzętem spycharkowym: hydrauliczne;
    * wymiary gabarytowe koparki w położeniu transportowym (długość x szerokość x wysokość) – 7500 x 3154 x 4260 mm.

]]> Niedziela 28 Listopad Niedziela 28 Listopad